Ελληνική νοοτροπία και Ευρώπη

Θέλουμε να είμαστε Ευρωπαίοι, αλλά με ελληναράδικη νοοτροπία.
Να μη ξεβολευτούμε από τον μακάριο λήθαργό μας. Να μην κουνήσουμε το δαχτυλάκι μας, να αφήνουμε μονίμως τους μισθωτούς και συνταξιούχους να σηκώνουν τα βάρη της εφορίας και εμείς να παρασιτούμε εις βάρος άλλων!
Και όπως πάντα ο Δ. Δανίκας, ως νέος Αίσωπος, τα είπε όλα αυτά σε λίγε γραμμές:

[ ΣΤΗΛΗ ΑΛΑΤΟΣ ]
Χοιροστάσιο
Δημήτρης Δανίκας ddanikas@dolnet.gr
14608565
ΤΟ ΤΕΡΑΤΩΔΕΣ και ακούνητο πρόβλημα αυτού του δύσμοιρου τόπου είναι το Κράτος. Διεφθαρμένο, σπάταλο, διαπλεκόμενο, καθυστερημένο, εχθρικό, παμφάγο, πελατειακό. Σαν το τυμπανιαίο πτώμα Σουλτάνου να έχει μετατρέψει τη χώρα σε προσωπικό του πτυελοδοχείο. Αυτό το παχύδερμο προκαλεί φοροδιαφυγή. Από εκεί η ταφή του πλούτου. Από εκεί το αραλίκι, η πελατεία, ο παρασιτισμός, η καθυστέρηση και η χρεοκοπία. Το στοιχειώδες κάθε κυβερνήτη είναι να ανοίξει χαντάκι και να χώσει στα τάρταρα αυτόν τον ταριχευμένο χοίρο που κοπρίζει ασυστόλως πάνω στους πολίτες. Αυτή η αισιοδοξία μεταδόθηκε από την εκλογική νίκη του Γιώργου. Αυτό το πρώτο, αυθόρμητο χαμόγελο εκατομμυρίων πολιτών. Όμως κάθε μέρα και ένα βήμα όπισθεν στη διαχείριση των ίδιων χωματερών. Η δυσοσμία του χοιροστασίου προκαλεί κοινωνική, οικονομική, υπαρξιακή ασφυξία. Μέχρι στιγμής δεν αλλάζουμε. Δυστυχώς βουλιάζουμε. Επειγόντως το κτήνος πρέπει να πεθάνει εδώ και τώρα!

Τόχω ξαναπεί πολλές φορές!
Να αγιάσει το στόμα σου, αγόρι μου!


Κάτια Α.

Η ατάκα της χρονιάς δια στόματος Woody Allen

Ή, ακριβέστερα, δια πένας Woody Allen, στο σενάριο της τελευταίας του ταινίας

"Whatever Works" (2009)

Λέει λοιπόν, ο φοβερά οξυδερκής Woody:

"Τι κι αν η Αμερική έβγαλε μαύρο πρόεδρο; Στη Νέα Υόρκη εξακολουθείς να μη βρίσκεις ταξί".

Επεκτείνοντας την ευφυέστατη ατάκα στα ελληνικά πράγματα, θα έλεγα: 

Τι κι αν η Ελλάδα εξέλεξε σοσιαλιστή πρωθυπουργό; Στους πεζόδρομους εξακολουθούν να παρκάρουν τροχοφόρα παντός είδους.

Θα ρωτούσε- και εύλογα- κάποιος: Μόνο αυτό εξακολουθεί να συμβαίνει;

Φυσικά όχι!

Εξακολουθούν να υφίστανται ΟΛΑ ΤΑ ΔΕΙΝΑ!

Οπότε, πού καταλήγουμε; 

1ον. Ότι ο Woody Allen ήταν και παραμένει ο ακριβέστερος φακός αποτύπωσης των περί την ανθρώπινη ύπαρξη πραγμάτων.

2ον. Ότι ο καθένας από εμάς είναι αναγκαίο να πειθαρχήσει σε κανόνες και νόμους.

3ον. Ότι ειλικρινά, δεν με νοιάζει πλέον καθόλου, αν ο πρωθυπουργός είναι μαύρος, άσπρος, κίτρινος, κόκκινος ή πορτοκαλί, αν δεν μπορεί να μού κάνει την καθημερινότητά μου καλύτερη! Ποιοτική, βρε αδερφέ!

Δηλαδή, βαρέθηκα να μού πουλάνε φούμαρα για μεταξωτές κορδέλες!

Καλές γιορτές!

Κάτια Α. 2009

(My) Avatar(s)

Αναμένοντας με αγωνία την πολλά υποσχόμενη ταινία "Avatar"  
του James Cameron,

και διαβάζοντας τα στατιστικά στοιχεία, για το πόσο ραγδαία εξαπλώνεται η διαδικτύωση των ανθρώπων στον πλανήτη, σκέπτομαι πόσοι από εμάς, παράλληλα με την "πραγματική πραγματικότητα", ζούμε και σε μια άλλη, εικονική πραγματικότητα!

Μα, ναι! Είμαστε ισορροπημένοι, κοινωνικοί, έχουμε τις δραστηριότητές μας, τις επαγγελματικές μας υποχρεώσεις, τις σπουδές και όλα αυτά τα πολύ αληθινά.

Αλλά, παράλληλα έχουμε δημιουργήσει και τα δικά μας avatars. Και τα βρίσκουμε διασκεδαστικά, ενίοτε και χαριτωμένα.

Τα ντύνουμε, τα φροντίζουμε, τούς αλλάζουμε ρούχα και χρώμα μαλλιών, ενίοτε μάς ζητούν τα τα ταΐσουμε κιόλας! 
Προσωπικά, δεν γνωρίζω κανένα στον κύκλο μου- και είναι αρκετά μεγάλος!- που να έχει παραλείψει αυτό το "ύψιστο καθήκον", να δημιουργήσει δηλαδή το δικό του avatar!

Τι μάς εξωθεί να φτιάχνουμε αυτά τα συμπαθητικά "mini me" και να τα κινούμε κατά τις επιταγές του application?

Θα εξομολογηθώ κάτι: Όταν ήμουν μικρή, κάπου στα 10-12, η πιο σφοδρή επιθυμία μου ήταν να έχω ένα κουκλόσπιτο με μικροσκοπικά ανθρωπάκια, ζωντανά, και να παρακολουθώ κάθε τους δραστηριότητα! Mα κάθε!

Αρκετά spooky, ε;

Μεγαλώνοντας, άρχισα να "παίζω", με την καλή έννοια, με πραγματικούς ανθρώπους, φλερτ, έρωτες, αγάπες, χωρισμοί...

Τι να το κάνεις, όμως;

Εμφανίζονται, ξαφνικά, τα applications (εφαρμογές ή online παιχνίδια), για να σε μετατρέψουν σε ηδονοβλεψία του εαυτού σου!

Μήπως, όμως, αυτή είναι η λέξη κλειδί, στην οποίαν βασίζεται η τρομακτική επιτυχία

των apps και η κατακλυσμιαία δημιουργία εικονικών λιλιπούτειων, δηλαδή, avatars;

Μήπως τρελαινόμαστε να βλέπουμε τον εαυτό μας από ψηλά και να τον κατευθύνουμε εμείς και μόνον εμείς, σε μια κοινωνία, όπου τα πάντα είναι προδιαγεγραμμένα για μάς από άλλους;

Μπα! Κι αυτή μια ψευδαίσθηση είναι, τελικά.

Τα applications είναι κι αυτά προγραμματισμένα! 
Τα avatars έχουν συγκεκριμένες δυνατότητες.

Είτε στην πραγματική, είτε στην εικονική ζωή, λοιπόν, η υπέρβαση είναι δύσκολη έως ακατόρθωτη.

Μένει σε μάς να επιλέξουμε ποιες υπερβάσεις θέλουμε να κάνουμε.

Κάτια Α. 2009

My Avatars

 

and the real me

 

Α. Σπηλιωτόπουλος σε δελτίο ειδήσεων

Συγκεκριμένα στο δελτίο ειδήσεων του MEGA, πριν από λίγο:
"Δεν μπορούμε να είμαστε αρεστοί σε όλους"
Μα, βεβαια!
Εσείς έχετε ταχθεί να είστε αρεστοί στο μεγάλο κεφάλαιο, στο οποίο, την τελευταία πενταετία, προστέθηκε και η...ευγενής τάξη των τραπεζιτών! Οποία διαπίστωση, λοιπόν!
Διαφωτιστικότατη!
Τίποτα άλλο διαφωτιστικό έχετε να  πείτε, πέραν του ερωτήματος "πού θα βρείτε τα λεφτά;"
Έχει κολλήσει η βελόνα, αλλά για το Βατοπαίδι, τα ομόλογα, τις πυρκαγιές, τους αποχαρακτηρισμούς δασικών περιοχών, την κάλυψη των σκανδάλων και των υπαιτίων τους και για μύρια όσα άλλα, επικρατεί απόλυτη σιωπή. 
Φυσικά, η ΝΔ προσπαθεί να παίξει επαρκώς το επικοινωνιακό παιχνίδι, στο οποίο τόσο ταλέντο επέδειξε και το οποίο στην ουσία την ξελάσπωσε από τα χειρότερα δεινά σε καιρούς μεγάλης κρίσης.
Αλλά δεν έχουν αντιληφθεί οι επικοινωνιολόγοι, ότι ο προσανατολισμός του πολίτη έχει αλλάξει δραματικά!
Όπως πάντα, όταν το αντιληφθούν, τα γεγονότα και οι καταστάσεις θα τούς έχουν αφήσει πολύ πίσω, όπως συνήθως γίνεται στην Ελλάδα.
Όσο για τον σχολιαστή-δημοσιογράφο κ. Πρετεντέρη με το περισπούδαστο ύφος, νομίζω, ότι επιθυμεί διακαώς να ξαναδεί τον Κ. Καραμανλή πρωθυπουργό!
Δυστυχώς, όμως, όσο κι αν πλαγίως και τεχνηέντως στέλνει επικοινωνιακές συμβουλές στο Κ.Καραμανλή, δεν εισακούγεται.
Αλλά και η Ο. Τρέμη την ίδια αγωνία έχει, αν και εντελώς ανέκφραστη.

Κάτια Α.

Μετά το debate

Όχι, δεν θα κάνω κριτική σε όσα ακούστηκαν στο περίφημο debate,

εκτός από την αναφορά στο φανφαρόνικο ύφος κάποιων, δημοσιογράφων κυρίως, και το "παιδί-του-λαού-μόνο- ψάχνει" μότο κάποιου άλλου.

Απλά θα επαναφέρω
μια παλαιοότερη ανάρτησή μου, (18 Σεπτεμβρίου, 2007),

που κρίνω, ότι εξακολουθεί να με εκφράζει απόλυτα.

Ο Γιώργος Παπανδρέου είναι ένας κατ' εξοχήν καθαρόαιμος, Ευρωπαϊκών προδιαγραφών πολιτικός!
Χαμηλών τόνων, τίμιος και μέχρι στιγμής αδιάφθορος!
Όμως, το να προσπαθείς να κάνεις Δυτικοευρωπαϊκού τύπου πολιτική στην Ελλάδα της λαμογιάς και της ρουσφετολογίας, φαντάζει όνειρο θερινής νυκτός!
Ουτοπιστικό και προς το παρόν ανέφικτο.
Ο σοσιαλισμός φθίνει στην Ευρώπη της παγκοσμιοποίησης, αλλά ακόμα και με συντηρητική και δεξιά πολιτική, οι χώρες του κύριου κορμού της ΕΕ, πορεύονται με βήματα προόδου και ανάπτυξης.
Αν το ΠΑΣΟΚ είχε καθαρή δεξιο-νεοσυντηρητική απόκλιση, θα προσήλκυε πολύ περισσότερους ψηφοφόρους, όπως έγινε επί προεδρίας Σημίτη.
Είναι μεγάλο λάθος και κακή εκτίμηση να αναλύεται η ήττα του ΠΑΣΟΚ πχ σε έλλειψη προγράμματος ή απουσία σαφούς προσανατολισμού.
Ο προσανατολισμός του σύγχρονου ΠΑΣΟΚ είναι σαφής και είναι ο σοσιαλισμός!
Με το ίδιο σκεπτικό, τότε, η Νέα Δημοκρατία,
με ανύπαρκτο πολιτικό σχεδιασμό,
και παραπαίουσα ανάμεσα σε (προσπάθεια να φανεί ) κεντρώα
και δεξιά συντηρητική πολιτική, επί τριάμισυ χρόνια, έπρεπε υπό αυτές τις συνθήκες, να υποστεί συντριπτική ήττα.
Μέγα λάθος, κι επίσης κακή εκτίμηση είναι, ότι οι ψηφοφόροι απέκτησαν αριστερή συνείδηση.
Η αριστερά στο σύνολό της αύξησε την δύναμή της, εν μέρει από μερίδα νέων ψηφοφόρων, αλλά κυρίως από την "αριστερή", την πλέον σκληροπυρηνική, δηλαδή πτέρυγα του ΠΑΣΟΚ!
Αυτοί οι οποίοι δεν πείσθηκαν, ότι ο Γιώργος Παπανδρέου είναι ένας καθαρά σοσιαλιστής
πολιτικός, που θα μπορούσε να εντάξει τη χώρα στο Ευρωπαϊκό μοντέλο σοσιαλισμού στράφηκαν στα αριστερά κόμματα, και θεωρώ ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έλαβε την μερίδα του λέοντος.
Αν το ελληνικό εκλογικό σώμα είχε αποκτήσει αριστερή συνείδηση, δεν θα είχαμε το φαινόμενο της εκπροσώπησης της πλέον συντηρητικής παράταξης του ελληνικού λαού στην Βουλή!
Αυτό το γεγονός, από μόνο του, χωρίς περαιτέρω αναλύσεις, καταρρίπτει την θεωρία περί νέου αριστερού προσανατολισμού.
Αν, σύμφωνα με τις πλέον αισιόδοξες εκτιμήσεις, η αύξηση της αριστεράς δεν είναι συγκυριακή, αυτή θα έχει συνέχεια.
Εκτιμώ, όμως ότι, αν το ΠΑΣΟΚ αποκτήσει ένα δεξιόστροφο πρόσωπο, με συντηρητικές αρχές, θα συσπειρώσει τους συντηρητικότερους ψηφοφόρους του, που έχουν μετακινηθεί προς τη ΝΔ στις δύο τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις.

Το στοίχημα, λοιπόν, παίζεται για όλες τις πολιτικές δυνάμεις της χώρας!
Το ΛΑΟΣ "κλέβει" τους πλέον συντηρητικούς από την δεξιά του Καραμανλή και οι αριστερές δυνάμεις την πλέον αριστερή πτέρυγα του ΠΑΣΟΚ.
Οι νέοι ψηφοφόροι, σαν εκλογική δυναμική συνιστώσα, θα δώσουν πλέον καθαρό στίγμα προσανατολισμού στις επόμενες βουλευτικές εκλογές, και η νεοσυντήρηση του ΛΑΟΣ, θα αυξήσει τις δυνάμεις της, όσο ο Καραμανλής κάνει, έστω και κατ' επίφασιν, κεντρώα πολιτική, βάζοντας στον πάγο το τρίπτυχο Πατρίς-Θρησκέια-Οικογένεια.
Η σαφής διαχωριστική γραμμή, που έχει χαραχτεί από την "πολιτική" Χριστόδουλου, στοίχισε στην ΝΔ πολλούς συντηρητικούς ψηφοφόρους από το κυρίως σώμα της.
Από τους συγκυριακά ψηφίσαντες την δεξιά παράταξη στις προηγούμενες εκλογές, στις 17 Σεπτέμβρη μέρος στράφηκε προς τα αριστερά, εξ αιτίας των σκανδάλων και των πρόσφατων καταστροφών και θανάτων από τις πυρκαγιές και ένα άλλο τμήμα, στράφηκε προς τον καθαρά εθνικόφρονα συντηρητισμό του ΛΑΟΣ.

Η ΝΔ "πήρε μεν, κεφάλι" στις εκλογές του 2007, αλλά όλοι το γνωρίζουν, ότι πλέον το παιχνίδι για τις μελλοντικές πολιτικές εξελίξεις παίζεται στην Χαριλάου Τρικούπη.
Σύσσωμος ο πολιτικός κόσμος αναμένει την κίνηση του ΠΑΣΟΚ.
Στροφή προς τα δεξιά, με ηγεσία Ευάγγελου Βενιζέλου, οπότε η ΝΔ αναγκάζεται να προβεί προς μία νέα κοινωνική πολιτική, πράγμα πολύ δύσκολο, μια και το κύριο στήριγμά της είναι το μεγάλο κεφάλαιο,
ή σαφής, καθαρόαιμη Ευρωπαϊκή σοσιαλιστική πολιτική, με Γιώργο Παπανδρέου, για την οποίαν πολιτική, θα ωριμάσουν σιγά-σιγά οι συνθήκες στην Ελλάδα και θα είναι έτοιμος ο πολίτης σε μερικά χρόνια...

Το μέλλον είναι εδώ!

Λ.Κ 2007

Ερείπια Εκπάγλου Καλλονής

Στα ηχεία μας σήμερα:

I Muvrini

Beauty

 

  

  

  

  

Πανέμορφα νεοκλασσικά,

εγκαταλελειμμένα από το δυσλειτουργικό μας κράτος,

παρακμάζουν με αξιοπρέπεια...

  

  

  

ενώ κάποια άλλα ανθούν, 

στολίζοντας μοναδικά την μουντή καθημερινότητα 

των μεγαλουπόλεων...

  

  

...and the beast.... 

Ποιοί άνοες, άνευ παιδείας, αισθητικής, φαντασίας και οράματος σχεδιαστές πόλεων, 

αρχιτέκτονες, μηχανικοί, εργολάβοι και λοιποί "τεχνογνώστες"

αποφάσισαν και έκριναν, ότι ο σύγχρονος Έλληνας μπορεί να βιώνει την καθημερινότητά του μέσα σε αυτά τα τερατουργηματκά κουτιά;

Το μεγαλύτερο ανοσιούργημα αισθητικής έχει συντελεσθεί στις πόλεις της ελληνικής επικράτειας

και είναι δυστυχώς,

ΜΗ ΑΝΑΣΤΡΕΨΙΜΟ!

 

 

  

  

  

Πανέμορφα ερείπια στην Κορσική

Απ' έξω...

  

  

Κι από μέσα....

  

Μήπως, οι "άλλοι" ξέρουν κάτι περισσότερο από εμάς;

Μήπως σέβονται περισσότερο το περιβάλλον, 

την ιστορική τους συνέχεια και συνοχή, 

εν κατακλείδι, τον ίδιον τους τον εαυτό;

Μήπως...;;;

Κάτια Α.

Σημ. Όλες οι φωτογραφίες της ανάρτησης, καθώς και η φωτό της προμετωπίδας, 

τραβήχτηκαν από την υπογράφουσα (Ιούλιος-Αύγουστος 2009

και  Απρίλιος 2009) .

Obama is President...oh, yeah, babe...

Στα ηχεία μας σήμερα

U2

and

Depeche Mode

Οι ΗΠΑ γιορτάζουν!

Να γιορτάσει μαζί τους κι όλος ο πλανήτης;

Ήδη, εν όψει της ορκωμοσίας, τα Ισραηλινά στρατεύματα απεσύρθησαν από την Γάζα, αφού άφησαν πίσω τους συντρίμμια και εκατοντάδες νεκρούς.

Μάλιστα, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός ζήτησε συγγνώμη για τις καταστροφές και τον όλεθρο, που προκάλεσαν οι στρατιωτικές επιχειρήσεις!

Βέβαια πρόλαβε, ελέω Μπους, να εξασφαλίσει κέρδη εκατομμυρίων δολαρίων για τις βιομηχανίες βαρέων όπλων και πολεμικού εξοπλισμού, γιατί είναι πολλά τα λεφτά Άρη
και όλα παίζονται στον βωμό του κέρδους!

Λίγο πριν εκπνεύσει η μαύρη προεδρία Μπους, το σκληροπυρηνικό, συντηρητικό λόμπυ της διαφύλαξης της "ορθής τάξης πραγμάτων",

φρόντισε να δωρίσει ακόμα έναν πόλεμο στον πλανήτη, δηλώνοντας έτσι πίστη και υποταγή στο μεγάλο κεφάλαιο, που τούς ανέβασε στην εξουσία και τούς συντηρεί, πάντα με αιματηρά ανταλλάγματα!

Εν τω μεταξύ, η δική μας ΥΠΕΞ την πέταξε την κοτσάνα της, μιλώντας για τάξη πραγμάτων, που δεν αλλάζει έτσι εύκολα με την αλλαγή προσώπων...

Ε, όσο νάναι, ξορκίζουν κι αυτοί...το κακό!

Άλλωστε, μάς έχουν συνηθίσει σε έπεα πτερόεντα.

Λ.Κ. 2009

Διαίρει και βασίλευε...

Στην δύση του 2008, και στην αυγή του νέου έτους, η Μέση Ανατολή σπαράσσεται ακόμα μια φορά από ανελέητους βομβαρδισμούς και θρηνεί εκατοντάδες θύματα, μεταξύ των οποίων είναι γυναίκες, ηλικιωμένοι και παιδιά!

Εν τω μεταξύ, οι βιομηχανίες βαρέων όπλων τρίβουν τα χέρια τους από τα υπερκέρδη, που θα αποκομίσουν πάλι από αυτή την ανθούσα επιχείρηση, που ονομάζεται "ανοιχτά πολεμικά μέτωπα"!

Θα μπορέσει κάποιος πολιτικός ηγέτης, είτε αυτός είναι ο νέος πλανητάρχης, είτε κάποιος πεφωτισμένος Ευρωπαίος πολιτικός να βάλει τέλος σε όλα αυτά?

Αμφίβολο!

Εδώ παίζονται πολιτικά και οικονομικά παιχνίδια στην παγκόσμια σκακιέρα, με τους ισχυρούς αυτού του πλανήτη να κινούν τα πιόνια κατά το δοκούν και εξυπηρετώντας συγκεκριμένα συμφέροντα...

Οι λέξεις κλειδιά είναι:

Εδαφικός επεκτατισμός

Πλουτοπαραγωγικές πηγές - Πετρέλαιο 
(και φυσικά ο έλεγχός τους...)

Υπερκέρδη των βιομηχανιών πολεμικού εξοπλισμού

Τελικά πρέπει να αποδεχτούμε, ότι είμαστε απλά πιόνια στην παγκόσμια σκακιέρα, χωρίς δυνατότητα παρέμβασης στα δρώμενα?

Σαν βουβά πρόσωπα αρχαίας τραγωδίας, που παρακολουθούν την εξέλιξη του έργου, που έχει προδιαγραφεί από τους θεούς!

Δύσκολο να αποδεχτώ, προσωπικά, κάτι τέτοιο...

Παρ' όλα αυτά νιώθω τόσο αδύναμη, όταν αντικρίζω τις εικόνες φρίκης στις ειδήσεις!

Είναι σαν ομαδικός, φρικτός εφιάλτης, από τον οποίον δεν μπορούμε να ξυπνήσουμε...

Μοιάζει με εκείνους τους εφιάλτες, που ενώ θέλεις να κινηθείς, να τρέξεις, να φωνάξεις, να ουρλιάξεις, είσαι ακινητοποιημένος, μουδιασμένος, με τα μάτια ορθάνοιχτα, να παρακολουθείς 

"ένα χρονικό προαναγγελθέντος θανάτου"...

Λ.Κ. 2008

(στη δύση του...)

Τα παιδιά που έγιναν έφηβοι, ενώ εσύ κοιμόσουν...

Δεν συγκρατούνται πια!

Άπαξ και αφυπνίστηκαν,

τα πράγματα μπορούν να γίνουν άκρως επικίνδυνα για τις εξουσίες...

Και θα είναι πολύ δύσκολο να τούς ευνουχίσεις όλους αυτούς, όπως ευνούχισες την "γενιά του Πολυτεχνείου" μετατρέποντάς την σε λαίμαργους και χοντροκώληδες καταναλωτές, ω! Εταιρεία! (μεγάλο κεφάλαιο)

Λ.Κ. 2008

Der Baader Meinhof Komplex

Der Baader Meinhof Komplex (2008)

Directed

by

Uli Edel

Martina Gedeck ... Ulrike Meinhof
Moritz Bleibtreu ... Andreas Baader
Johanna Wokalek ... Gudrun Ensslin
Bruno Ganz ... Horst Herold
Stipe Erceg ... Holger Meins

Ο σκηνοθέτης Uli Edel,
ένας εργάτης του κινηματογράφου, χωρίς πολλές περγαμηνές και εύσημα, με το μεγάλο πλεονέκτημα, όμως, ότι έχει γεννηθεί στην Γερμανία, συγκεκριμένα στην πόλη Neuenbürg της περιοχής Baden-Württemberg, στις 11 Απριλίου του 1947, χρονολογία, που τον καθιστά σχεδόν συνομήλικο με τον Andreas Baader,( 6 Μαΐου, 1943 ) και την Gudrun Ensslin (15 Αυγούστου, 1940), καταπιάνεται με ένα θέμα αρκετά δυσανάγνωστο και πολύπλοκο, ακόμα και σήμερα, αυτό, του χρονικού της δράσης, της οργάνωσης αντάρτικου πόλεων, Baader- Meinhof, αλλιώς RAF, (Rote Armee Fraktion-Φράξια Κόκκινος Στρατός).

Η RAF ιδρύθηκε το 1970 από τους Andreas Baader, Gudrun Ensslin, Horst Mahler, Ulrike Meinhof, Irmgard Möller και κάποια άλλα μέλη, και χάραξε μια δραματική, όσο και αιματηρή πορεία στην ιστορία του αντάρτικου πόλεων, καταλήγοντας να γίνει μύθος ανάμεσα στους νέους της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς της εποχής εκείνης, και να σημαδέψει την μετέπειτα δράση και τις τακτικές άλλων ομάδων, που ακολούθησαν τα ίχνη της ανά την Ευρώπη.


Ο σκηνοθέτης, με την ταινία του, προσπαθεί να καταγράψει τα γεγονότα εκείνης της περιόδου, συνοπτικά, σχεδόν επιγραμματικά, στοχεύοντας ωστόσο στην καρδιά του κλίματος της εποχής, που έβραζε κάτω από το οξύ αντιαμερικανικό κλίμα, το οποίο κόχλαζε και φούντωνε στους κόλπους της πολιτικοποιημένης νεολαίας της Ευρώπης, κυρίως.

Το Βιετνάμ, η Παλαιστίνη, τα αιτήματα των χωρών, που βομβαρδίζονταν και υπέφεραν κάτω από τον ιμπεριαλιστικό μανδύα των ΗΠΑ, αφορούσαν κάθε σκεπτόμενο άνθρωπο της περιόδου εκείνης, ο οποίος τα ενστερνιζόταν, κάνοντάς τα δικά του, και αγωνιζόταν για την λύση τους.

Ταραγμένες εποχές, ταραγμένες συνειδήσεις, ανήσυχοι άνθρωποι, κινήματα, που φούντωναν, ένα κάθε λεπτό, διαδηλώσεις, δρόμος και αντίσταση, ήταν η καθημερινότητα των φοιτητών και των πολιτικοιποιμένων μαζών της δεκαετίας του '70.
Είχε προηγηθεί ένας Μάης του '68, που έριξε τον κραταιό Ντε Γκωλ, από τον "θρόνο" του, το φοιτητικό κίνημα στις ΗΠΑ φούντωνε κι αυτό, με άμεσους αρωγούς τους στρατευμένους καλλιτέχνες.

Ο Uli Edel, εν έτει 2008, θεωρεί καθήκον του να αφηγηθεί "εκ των έσω", την ίδρυση και δράση της ομάδας, τη φιλοσοφία τους, το σκεπτικό τους, την αποφασιστικότητα και τα σφάλματα, που διεπράχθησαν.
Δεν είμαι σίγουρη, αν τα καταφέρνει.
Καταπιάνεται αποσπασματικά με την προσωπικότητα καθενός από τα μέλη της ομάδας, προσπαθώντας να αποδώσει πιστά το φυζίκ, τον τρόπο ομιλίας και τις κινήσεις τους.

Αρκετά επιδερμικά καταγράφει την ιδιαιτερότητα της κάθε προσωπικότητας,
σκιαγραφώντας τον Baader, σαν θερμοκέφαλο αλαζόνα, την Meinhof σαν παρορμητική, ρομαντική και την Ensslin, σαν τέρας ψυχρότητας και ψυχραιμίας. Το μόνο πρόσωπο, σύμφωνα με τον σκηνοθέτη - παρ' όλο που δεν το λέει ξεκάθαρα- που προσομοιάζει με το γερμανικό μοντέλο περί ανθρώπινου χαρακτήρα!
Υπάρχουν στιγμές χιούμορ, όπως και κάποιες αναφορές, για τις ουτοπικές (;) προσδοκίες των μελών της οργάνωσης, ότι όλα θα κινηθούν σύμφωνα με τα σχέδια και τα προγράμματά τους, καθώς και στιγμές, "νεανικού γλεντιού", πραγματικού πανηγυριού! Είναι οι ώρες της "αθωότητας", όταν όλα φαντάζουν όμορφα και εύκολα, όταν το "παιχνίδι" κλέφτες και αστυνόμοι, έχει ακόμα την αίγλη του κατορθώματος!
Αργότερα αρχίζουν τα δύσκολα, οι ανθρώπινες απώλειες, τα διλήμματα, οι ανεπανόρθωτοι δρόμοι, οι θυσίες, οι αποχωρισμοί από τα παιδιά τους ( Meinhof και Ensslin), οι λανθασμένες εκτιμήσεις, οι οποίες στοιχίζουν ζωές πολιτών, κάτι στο οποίο η οργάνωση είναι κάθετα αντίθετη....
Μετά αρχίζει η πλήρης συνειδητοποίηση.
Δεν είναι δύσκολο να γίνει πιστευτό, ότι όλες οι εξτρεμιστικές οργανώσεις διέρχονται από το ίδιο τούνελ, αλλά....
Ο σκηνοθέτης, θέλοντας να είναι πολιτικώς ορθός με το σημερινό Γερμανικό σύστημα, αλλά και με τους "αγαπητούς συμμάχους" της Μέρκελ, αναφέρεται ακροθιγώς στα λευκά κελιά, των φυλακών Stammheim, τα οποία παρουσιάζει στην ταινία για 2-3 λεπτά!
Και μετά.....οι σουίτες!
Ναι, ακριβώς!
Το φοβερό, ψυχολογικό μαρτύριο των περίφημων πλέον, λευκών κελιών, τα οποία οδήγησαν σε ψυχική καταρράκωση τα δυναμικά και σκληρά μέλη της RAF, δεν θίγονται στην ταινία, παρά μόνο όσο πατάει η γάτα!
Τα μέλη της οργάνωσης διαμένουν σε κελιά πολυτελείας, όπου μπορείς να κάνεις και ποδήλατο, αν θές, με τις τηλεοράσεις τους, με τα βιβλία τους και άλλες μικρές πολυτέλειες....
Εμείς άλλα ξέραμε, άλλα έχουμε διαβάσει...
Ποιά είναι η αλήθεια, αγαπητέ σκηνοθέτα;
Η δική σας;
Πολύ πιθανόν, αλλά επιτρέψτε μου να αμφιβάλλω...


Μήπως η αλήθεια, όταν φτάνουμε στο σημείο να μιλήσουμε για την ομάδα Baader- Meinhof, πρέπει να παραποιηθεί, ώστε ο μύθος, που συνοδεύει τους αντάρτες πόλεων, όλα αυτά τα χρόνια, να εξατμιστεί;
Κι ενώ η οργάνωση διαλύεται εις τα εξ ων συνετέθη, ο υπουργός Δικαιοσύνης, ή κάποιος ανώτατος αξιωματούχος της Γερμανίας, τέλος πάντων, ο Horst Herold, που τον ερμηνεύει λιτά και πειστικά ο Bruno Ganz, μάς ξετυλίγεται σαν ένας χαρακτήρας αξιοθαύμαστος, ψύχραιμος, λογικός, διεισδυτικός, και γεμάτος "κατανόηση" .
Δυστυχώς...!
Δεν με έπεισε ο σκηνοθέτης περί της εντελώς αντικειμενικής του ματιάς, πόσο μάλλον 
περί των αγαθών του προθέσεων.
Παρά το γεγονός, ότι αφηγείται συγκλονιστικά γεγονότα, μιας πολυκύμαντης εποχής, 
καταφέρνει να τα αποδυναμώσει, με την λογιστική του ψυχρότητα.

Το βήμα του παραμένει μετέωρο, αναποφάσιστο και  δειλό...
Το πιθανότερο είναι, ότι δεν έχει ακόμα καταφέρει να αποκωδικοποιήσει, ούτε τις προσωπικότητες, της οργάνωσης, ούτε την εποχή στην οποίαν έδρασαν.



Πάντως η ταινία μάς εισάγει στο δύσκολο θέμα της, με μια συγκλονιστική σκηνή διαδήλωσης και άγριου ξυλοδαρμού των διαδηλωτών. Πολλές άλλες σκηνές έχουν αποτυπωθεί εντελώς πιστά, όπως η σκηνή της σύλληψης του Andreas Baader, και η σκηνή όπου καταστρέφονται τα φύλλα της εφημερίδας Bild.

Η ταινία μού άφησε μια πικρή γεύση.
Ούτε καν γλυκόπικρη...
Πρόκειται για μια σκληρη εποχή, με σκληρές μεθόδους, αλλά σκληρός είναι ο κόσμος μας.
Έτσι δεν είναι;
Εκείνο, που λείπει, είναι η τρυφερότητα του δημιουργού, προς αυτά τα άτομα, που καλώς ή κακώς, διάλεξαν αυτόν τον άγριο και μοναχικό δρόμο για να δηλώσουν την αντίθεσή τους, προς ένα φασιστικό σύστημα, που καταρρακώνει την ανθρώπινη αξία!


Ο Uli Edel δεν ρίχνει, ούτε μια στιγμή στοργικά το βλέμμα του, πάνω στους "ήρωές" του...
Δεν περνάει τα δάχτυλα του, έστω μόνο για να αγγίξει, να νιώσει την αίσθηση της πληγής και του αίματος, επί τον τύπον των ήλων, των "εσταυρωμένων" του....
Τούς αφήνει έκθετους, γυμνούς και ψυχρά ανέκφραστους.
Γερμανική ματιά, ψυχρή λογική, ντοκυμαντερίστικη απεικόνιση των γεγονότων;
Μάλλον, όχι!
Τελικά, σίγουρα όχι!
Δεν μπορώ να μη κάνω συγκρίσεις με την ταινία Hunger του Steve McQueen,
που με συγκλόνισε στις αρχές του μήνα....
και η οποία συνεπαίρνει τον θεατή με τη "φωτιά" της!


Αντίθετα η ταινία του Uli Edel, παραμένει ψυχρή, καρφωμένη, σαν ένας άδειος πίνακας, στον τοίχο ένός λευκού κελιού, που ο σκηνοθέτης απέτυχε να φωτίσει....

Τα φυλακισμένα μέλη της οργάνωσης "αυτοκτόνησαν" στα κελιά τους στις φυλακές Stammheim, εκτός από τον

Holger Meins,

που πέθανε μετά από απεργία πείνας.

Λ/Κ. 2008

κ. Χατζηγάκης

Ο σοφός λαός, λέει:
"Φωνάζει ο κλέφτης για να φοβηθεί ο νοικοκύρης".

Τι σάς φοβίζει κύριοι;
Γιατί δεν συναινείτε στην σύσταση προανακριτικής επιτροπής;
Ως πότε οι "μεγαλοκαρχαρίες" θα κολυμπούν ασύδοτοι, αφού πρώτα έχουν καταβροχθίσει όλα τα ψάρια του ωκεανού;
Εχετε την εντύπωση, ότι θα συνεχίσετε να μένετε στο απυρόβλητο!;;
Φευ!
Το πλοίο σας βουλιάζει, κύριοι...
Ο σώζων εαυτόν, σωθήτω...

Λ.Κ. 2008

Έλληνας πρωθυπουργός: Ένας ταλαντούχος αερολόγος!

DRUUNA

by

Paolo Eleuteri Serpieri

(Born February 29, 1944, Venice -)

Στις περισσότερες ερωτήσεις "έχει ήδη απαντήσει"!

Οπότε απαξιεί να ασχοληθεί και να απαντήσει εκ νέου!

Πού να χαλάς, τώρα, φαιάν ουσίαν;

Και πώς την αναπληρώνεις;

Εύκολο πράγμα είναι;

Λ.Κ. 2008

Μια και μοναδική φορά, που συμφωνώ με Αλογοσκούφη...

Στα ηχεία μας σήμερα:
Pink(fucking Grandiosi!!) Floyd
Greatest Group EVER!!!



Όχι, αγαπητοί μου!
Δεν έγινα άκρως φιλελεύθερη (με την τρέχουσα έννοια του όρου!).
Απελθέτω απ' εμού το πικρόν ποτήριον αυτής της άχαρης και επικίνδυνης (για την ορθολογίζουσα συνύπαρξη των ένθεν και ένθεν) ιδεολογικής κατεύθυνσης! 
Όμως καιρός ήταν, να τολμήσει κάποιος να "βάλει χέρι"
στην ΑΣΥΣΤΟΛΗ αυτή τάξη των μεταπρατών και αεριτζήδων στην ελληνική επικράτεια.

Απλά ελληνικά:
Καλείς ηλεκτρολόγο στο σπίτι σου, για να σού αλλάξει τα φώτα (εις γνώσιν σου βεβαίως!)
Για εργασία δέκα λεπτών σού ζητάει minimum 60 ευρώ!!
Τι-λε-ρε-φίλε;;;
Σοβαρά;
Θες δε θες, τα σκας!
Και σού λέει:
Χωρίς ΦΠΑ.
Αν θέλετε απόδειξη, θα πληρώσετε και το ΦΠΑ!
Θέλετε;
Και τού λες:
Ναι, ρε, θέλω! (ε, καλά, πιο κόσμια, βεβαίως!)
Και παίρνεις απόδειξη ΚΑΙ πληρώνεις ΕΣΥ το ΦΠΑ!

Αλλά η κ. Μελπομένη, που έχει μαγαζάκι με σέξυ εσώρουχα στη γωνία, θα τού πει:
Όχι, παλληκάρι μου, δεν θέλω απόδειξη, άντε στο καλό!

Καταλάβατε;
Φαύλος κύκλος!

Για μια και μοναδική φορά, λοιπόν, συμφωνώ με Αλογοσκούφη!
Πώς;;;
Γκρέμισαν 10 φούρνοι;
Oh, well, who gives a shit???!!!

L.K. 2008

Όταν η ίδια η Βουλή διδάσκει την ατιμία...

Φωτογραφία από την ταινία

Vertigo

του

Alfred Hitchcock

Το θέμα με τον πρώην υπουργό Ναυτιλίας Παυλίδη και η συγκάλυψη του σκανδάλου με τις μίζες για τα δρομολόγια της άγονης γραμμής,  (δεν είναι το μόνο σκάνδαλο, βέβαια) αποκαλύπτει ότι η δημοκρατία στην Ελλάδα νοσεί σοβαρά!
Και αν κάποιος απευθυνόταν στον ελληνικό λαό σήμερα, θα έπρεπε να τού πει:
Τυφλός τα τ'ώτα τον τε νούν τα τ'όμματ' εί !
Λ.Κ. 2008

Το πόθεν έ(αί)σχε(ο)ς των πολιτικών

Να σταματήσει, πια, η ΗΛΙΘΙΑ καραμέλλα, των ελλήνων πολιτικών,
ότι η κρίση είναι ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ!
Απλά τα υπερκέρδη κάποιων γιγάντων της οικονομίας, συρρικνώθηκαν ελαφρώς!
Οι πολίτες της ΕΕ ζούν υπερβολικά καλά, σε σχέση με εμάς, εδώ στην Ελλάδα!

Όμως...
Περιμένει κανείς, ότι άνθρωποι με εισοδήματα 150.000 έως 250.000 ευρώ, με αναρίθμητα ακίνητα, μετοχές και καταθέσεις, (για να μη μιλήσουμε για τα εκατομμύρια ευρώ, δολλαρίων και λιρών δυο γνωστότατων υπουργών της Ν.Δ)
ενδιαφέρονται γαι το εισόδημα του 'Έλληνα πολίτη;

Αντί να ΑΥΞΑΝΟΥΝ μισθούς, ΚΟΒΟΥΝ!

Κόψτε και τους δικούς σας ΥΠΕΡΟΓΚΟΥΣ μισθούς, κύριοι βΟλευτές!
Ή μήπως, στο λάου-λάου θα περάσετε, στον ήδη παχυλό μισθό σας, την αύξηση του 70%, που δόθηκε στους δικαστές;

Ντροπή!

Να εξομοιώσετε τους μισθούς των Ελλήνων εργαζομένων με αυτούς της ΕΕ.
Αυτό πρέπει να κάνετε, και υπάρχουν τρόποι!
Τουτέστιν κατώτερος μισθός 3000 ευρώ!
Κατώτερη σύνταξη 2200 ευρώ!
Αυτά ισχύουν στο Βέλγιο, στη Δανία, στην Ολλανδία και σε άλλες χώρες της ΕΕ!
Χώρες με δείκτη ανεργίας από 2.4% έως 3.6% !

Αυτά να φροντίσετε, κύριε Αλογοσκούφη!
Και να αποποιηθείτε των ΠΑΧΥΛΩΝ μισθών σας, κύριοι βΟλευτές,

που ο λαός με την ηλίθια ψήφο του σάς δίνει ΟΠΛΑ για να τον ΠΟΛΕΜΑΤΕ!

Ντροπή !

Λ.Κ. 2008

Ο κ. Αλογοσκούφης Πετάει το Μπαλάκι στο ΠΑΣΟΚ!

Θορυβήθηκε η Ν.Δ. από ενδεχόμενη συνεργασία ΠΑΣΟΚ - ΣΥΡΙΖΑ,
έτσι δια στόματος του κ. Αλογοσκούφη, έριξε το μπαλάκι στο ΠΑΣΟΚ, εκφράζοντας την άποψη, ότι μόνο κάποια συνεργασία των δύο μεγάλων κομμάτων, μετεκλογικά, θα μπορούσε να αποδώσει!
Ελπίζω το ΠΑΣΟΚ να μη "τσιμπήσει"!
Και περιμένουμε την απάντηση του Γιώργου Παπανδρέου, που όπως έχω ξαναγράψει, είναι ο μόνος Ευρωπαϊκών προδιαγραφών πολιτικός, που διαθέτει αυτήν τη στιγμή ο τόπος!

Λ.Κ. 2008

Playing Games...

Στη φωτογραφία η Loreley-Lucy, δηλ. εγώ,
(με τετράφυλλα τριφύλια)!
Αλλά o photo editor έκρινε, ότι η photo ήταν πολύ μεγάλη
κι έπρεπε να την "κόψει"!
(φωτογράφε, φωτο-χάλια μ' έβγαλες με 2 κεφάλια...")








Μετά από την ευγενική πρόσκληση του
Δημητρίου του Tαξιδευτή
(τον οποίον ευχαριστώ και με τον οποίον
συχνά-πυκνά "φαγωνόμαστε" για τα πολιτικά)
κι έχοντας βαρεθεί θανάσιμα, από την "βαρύτητα" των ημερών,
ενέδωσα στα 5+5!
Αν και το 5 είναι ένας αριθμός εγκυμονών (κινδύνους;),
λίγο δυσκοίλιος, λίγο άκομψος, λίγο αγκαθωτός, (χάθηκε να βάλετε, ας πούμε, 7+7;)
θα απαριθμήσω τα πράγματα, που αγαπώ και αντιπαθώ,
αλλά αν τα 5+5 γίνουν 9+9, ουδεμία ευθύνη φέρει το κατάστημα!
Άλλωστε σε κανένα παιχνίδι δεν έχω τηρήσει τους όρους!

Λοιπόν:
Αγαπώ (με τυχαία σειρά)
1ον. Τον ύπνο (διότι ως γνωστό "ο ύπνος τρέφει τα παιδιά.." κλπ)
2ον. Τη σοκολάτα (φαγητό ποτέ να μη φάω, αλλά χωρίς σοκολάτα δεν ζω!)
3ον. Το σινεμά! (δεν λέω απλά ταινίες,
αλλά Σ Ι Ν Ε Μ Α!!!) Σκοτεινή αίθουσα και μαγεία!
Χωρίς σινεμά δεν νιώθω καλά! Είναι σοβαρό, γιατρέ μου;
4ον. Τους ωραίους ανθρώπους, (για άνδρες βέβαια, ψυχή τε και σώματι (κι όχι μόνο ψυχή). Θέλω όλο το πακέτο!
5ον. Τα ταξίδια στην Ευρώπη και δη στις μεσαιωνικές πόλεις της Ευρώπης και τις βόλτες στα πλακόστρωτα ιστορικά κέντρα τους!
Οι άλλες Ήπειροι μπορούν να περιμένουν!
6ον. (Δε στάλεγα, Δημήτριε; Σιγά μην έβαζα μόνο 5!) Τη ζωγραφική! Και ατέλειωτες ώρες στα μουσεία!
7ον. Μικρά, κομψά και στυλάτα Cafés, all over Europe, όπου μπορώ να απολαύσω τον καφέ μου και κουβεντούλα
με τους φίλους μου!
8ον.Τις διακοπές σε συνδυασμό με
ΘΑΛΑΣΣΑ!
9ον. Ένα μικρό νησάκι στο Βόρειο-Ανατολικό Αιγαίο!
(Η λατρεία μου!)

Αντιπαθώ:
Χμμμ, για να δω...
Μπααα, η ζωή είναι πολύ μικρή,
για να αναλώνεται κανείς
σε αντιπάθειες!
Απλά, ό,τι δεν μού αρέσει
ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΙ να το ΑΛΛΑΞΩ!!!

Λ.Κ. 2008