Τα Σώματα Των Ωραίων Νεκρών

Ένα γραπτό μου του 2007,

αφιερωμένο σε ένα φίλο, που μού το θύμισε.

Πίνακες του πολύ σημαντικού Βέλγου,
Σουρεαλιστή ζωγράφου

Paul Delvaux

(born Antheit, nr Huy, 23 Sept 1897;
died Veurne, 20 July 1994)

Τα ακίνητα σώματα
των ωραίων νεκρών
λευκά ως αγάλματα
περιπαθούς οδύνης
κρεμάμενα στις διαφανείς ματιές
λάγνων εραστών
ριζώνουν τις νύχτες
στις εφιαλτικές διαδρομές
των μεταφυσικών φόβων
σε άδειες πλατείες
σε σταματημένα τραίνα
και μαλακά ρολόγια
απύθμενης μνήμης
ατελέσφορης λησμονιάς

Τα λευκά σώματα
μοιραίων γυναικών
διψούν για ύδωρ
φυτρώνοντας σε αλύτρωτους κορμούς
κοιμώμενα τις αυγές
δειλά
χωρίς ήχους
χωρίς άρθρωση
με φωνήεντα λιγνά
και κραυγές
εναλλασσόμενου ηλεκτρισμού

Ω! Τα υπέροχα σώματα
λησμονημένων νεκρών
τρυπώνουν στις γωνιές της κάμαράς μου
τη νύχτα
και μού κρατούν σφιχτά το χέρι

Μη τύχει και λησμονήσω
μην τύχει και ανάψω το φως
μην τύχει και στρογγυλέψω τα φωνήεντα
του πάθους

© Κάτια Α. 2007

Εν μέσω φρικτών πόνων...

.....

Πίνακες
του
Simon Vouet
(born Jan. 9, 1590, Paris, Fr.
died June 30, 1649, Paris )

Στα ηχεία μας σήμερα
Polvtsian Dances
από το έργο
Prince Igor
του
Alexander Borodin (1833-1887)

...στη μέση, εξ αιτίας μια άγριας ψύξης, η οποία πρώτη φορά μού συμβαίνει σε τέτοια έκταση, προσπαθώ να γράψω και να το διασκεδάσω λίγο.
Είναι αρκετά κωμικό το θέαμα: περπατώ μονόπαντα, κάθομαι με δυσκολία, σηκώνομαι μετά βασάνων.
Για να γυρίσω πλευρό τη νύχτα στον ύπνο, ( ύπνο δηλαδή, τρόπος του λέγειν, γιατί μισοξύπνια την έβγαλα από τους πόνους ) έπρεπε να ανακαθίσω στο κρεββάτι και μετά να γυρίσω.
Ιστορίες για αγρίους!
Τέλος πάντων, μέσα σ' αυτήν την κωμικο-τραγικο-σουρεαλιστική κατάσταση, το μόνο που με ανακουφίζει, ( εκτός από τις αλοιφές, που βρωμάνε!!), είναι να ακούω μουσική και να τρώω σοκολάτες!

Ελπίζω να περάσει κάποια στιγμή σήμερα,
γιατί αύριο έχω μια απαισίως φορτωμένη μέρα!

Άει, στο καλό!
Ούτε να αρρωστήσει κανείς δεν μπορεί!
Ουφ, πια!

Lucy 2008

MechanicMonsterSex

Έργα του
Hans Ruedi Giger
Δημιουργού του Alien Monster!

Το ατσάλινο τέρας βοά
κουλουριάζεται
απλώνεται
τυλίγεται
σέρνεται
συρίζει
ουρλιάζει
βρυχάται
σπέρνει χάος
γκρεμίζοντας
τις πύλες της κολάσεως
βογκώντας
ανοίγει δρόμους
στον βαλσαμωμένο χρόνο
με τα σιδερένια του πλοκάμια
ρουφώντας αίμα και οξύ

Bυθίζει τις κρύες, μεταλλικές του αρθρώσεις
γεμάτες αγκάθια και σκουριά
σε μαλακά, καυτά
σπλάχνα
ερεθισμένο
εξακοντίζοντας
διέγερση αναπόδραστου σύμπαντος
των cyber μηχανών

Βγάζει καρφιά και λάμες
Σκίζει τις λάμ ι ες
με δόντια από πλουτώνιο
και υδράργυρο

Τα αυγά του εκκολάπτει
σε φορμόλη και παγωμένο αίμα

Το σιδερένιο ανοσιούργημα
των ονειρώξεων του Γαλαξία Γάμα
γεννά κεφάλια μέδουσας
γοργόνεια κι εφιάλτες

Ηδονικές κραυγές
και πόθου οιμωγές
σαρώνουν τη ραδιενεργό σκόνη
λιώνουν βαθιά στης γης
την άνομη τη μήτρα

Ξερνάει το τέρας
τρόμο και ατσάλι
καθώς στον αδηφάγο κόλπο
του αιμάσσοντος πυρήνα
της σπαραγμένης Κίρκης
βυθίζει τον φαλλό
σε δηλητηριώδη στύση

Εκχύνοντας
σπέρμα
ηλεκτροφόρο...

Lucy 2008

The TERROR...

(Giger)

...And The BEAUTY...

Τα Σώματα Των Ωραίων Νεκρών

Πίνακες του πολύ σημαντικού Βέλγου,
Σουρεαλιστή ζωγράφου

Paul Delvaux

(born Antheit, nr Huy, 23 Sept 1897;
died Veurne, 20 July 1994)

Τα ακίνητα σώματα
των ωραίων νεκρών
λευκά ως αγάλματα
περιπαθούς οδύνης
κρεμάμενα στις διαφανείς ματιές
λάγνων εραστών
ριζώνουν τις νύχτες
στις εφιαλτικές διαδρομές
των μεταφυσικών φόβων
σε άδειες πλατείες
σε σταματημένα τραίνα
και μαλακά ρολόγια
απύθμενης μνήμης
ατελέσφορης λησμονιάς

Τα λευκά σώματα
μοιραίων γυναικών
διψούν για ύδωρ
φυτρώνοντας σε αλύτρωτους κορμούς
κοιμώμενα τις αυγές
δειλά
χωρίς ήχους
χωρίς άρθρωση
με φωνήεντα λιγνά
και κραυγές
εναλλασσόμενου ηλεκτρισμού

Ω! Τα υπέροχα σώματα
λησμονημένων νεκρών
τρυπώνουν στις γωνιές της κάμαράς μου
τη νύχτα
και μού κρατούν σφιχτά το χέρι

Μη τύχει και λησμονήσω
μην τύχει και ανάψω το φως
μην τύχει και στρογγυλέψω τα φωνήεντα
του πάθους

© Lucy 2007