The Tower of Babel

Painting

by

Pieter Bruegel, the Elder

(born 1525, probably Breda, duchy of Brabant [now in the Netherlands],

died September, 1569, Brussels [now in Belgium])

The Tower of Babel

1563

Oil on oak panel, 114 x 155 cm

Kunsthistorisches Museum, Vienna

Details of the painting

 

Τον χτίζουμε 

ολημερίς κι ολονυχτίς

κι ακόμα τον υψώνουμε

και τον υψώνουμε

και τον υψώνουμε

χωρίς σταματημό...

Κάτια Α.Ξ. 

Νοέμβρης 2011

Ήρθαν, λοιπόν.

"Le Bouquet tout fait"

by 

René Magritte 

- Belgian surrealist artist-
(21 November 1898 – 15 August 1967)

Ήρθαν, λοιπόν, οι βάρβαροι του ποιητή;

Αυτοί, που "θα ήσαν μια κάποια λύση";

Ίσως η μόνη λύση;

Νύχτα επέλασαν στην πόλη.

Κατέλυσαν σε πανδοχεία βρωμερά

και πλάγιασαν με εταίρες.

Και τώρα στέλνουν τα μαντάτα, λέει.

Πεινούν τ' άλογά τους και διψούν

και οι ίδιοι, μόλις ξαποστάσουν,

τους άμοιρους αυτής της άνυδρης κοιλάδας

ν' ανταμώσουν θέλουν.

Ήρθαν, λοιπόν, οι βάρβαροι...

Μα δεν μπορώ τα μάτια μου

πάνω τους ν' αποθέσω...

Μού λείπει μια εικόνα ομορφιάς.

Κάτια Ξ.

Οκτώβριος 2011

Το Τώρα

Και κάτι Αυγουστιάτικο...
Από τον Αύγουστο του 2009

Στα ηχεία μας σήμερα:

Bryan Ferry

(Bête Noire, Windswept

Nocturne, Which Way To Turn)

Photos, header included,
taken by me

Naoussa, Paros 2009

and

Full Moon at Paros Aug., 2009

Τα λευκά και τα μαύρα

αγκαλιάζουν το μυαλό μου

τώρα είναι η στιγμή

μα ποτέ δεν φτάνει το τώρα

ανέμη τυλιγμένη σε παιδικό παραμύθι τεράτων

σκύβει να πιει από το ποτάμι της άρνησης

τρίζει η σκάλα

και δέρνονται τα παντζούρια

από τον άνεμο που λυσσομανά

και τα λευκά

με αφελή ασυνέπεια

χαμογελούν σε ραγισμένους τοίχους

ενώ τα μαύρα...

γαντζώνονται στην ψυχή μου

και την τυραννούν

με ήχους άσκοπους

και αφέγγαρες πανσελήνους

Αύγουστος 2009

Κάτια Α. Ξ.

Ελλάδα, η χώρα των Desperados

Μια παλιά ανάρτησή μου, (May 10, 2008)
η οποία, σήμερα, με κάνει να ανατριχιάζω...

Πίνακες
του
William Turner
(born 1508?, Morpeth, Northumberland, Eng.
died July 7, 1568, London)

Στα ηχεία μας σήμερα:
Qui Tollis
του
Joseph Haydn
( born March 31, 1732, Rohrau, Austria
died May 31, 1809, Vienna)

Ο Έλληνας τα τελευταία χρόνια, ζει την κάθε του μέρα σαν να είναι η τελευταία του!
Σαν να μην υπάρχει μέλλον,
σαν να έχει διαγραφεί το "Αύριο" από την δική του πραγματικότητα!
Έτσι αισθάνεται, έτσι έχει μάθει να σκέπτεται, ή μάλλον έτσι τον έχουν "εκπαιδεύσει" να σκέπτεται. Με την απουσία ουσιαστικής σκέψης, με την απουσία ελπίδας.
Αλλιώς, πώς να εξηγήσει κανείς, ότι οδηγεί σαν ένας απελπισμένος κατάδικος, που μόλις δραπέτευσε από την φυλακή και ξέρει, ότι από στιγμή σε στιγμή θα τον ξαναρίξουν πίσω από τα σίδερα, οπότε ούτε η δική του ζωή, ούτε του συνανθρώπου του έχει κάποια ιδιαίτερη σημασία.
Πώς να εξηγήσεις, ότι τεμπελιάζει ατέλειωτες ώρες στις καφετέριες, σαν να τού τέλειωσαν οι στιγμές απόλαυσης και χαλάρωσης, ότι ξενυχτάει στα σκυλάδικα, σαν να μην τού αρκεί η διάρκεια της ημέρας,
ότι υπερδανείζεται και υπερχρεώνεται, σαν να μην πρόκειται ποτέ να φτάσει η αποφράς ημέρα, που θα πρέπει να αρχίσει να ξεχρεώνει,
ότι δεν ενδιαφέρεται ούτε στο ελάχιστο για το μέλλον της χώρας του, με συνέπεια να μην συνδικαλίζεται, να απαξιώνει ένα κεκτημένο με αίμα, απαράβατο δικαίωμα και καθήκον του, αυτό της επιλογής των εκπροσώπων του στη Βουλή δια της ψήφου του.
Πώς να εξηγηθεί, ότι καταστρέφει το φυσικό περιβάλλον, καίγοντάς το, καταπατώντας το, σαν να μην πρόκειται να το κληροδοτήσει σε κανένα, λες και είναι ο τελευταίος άνθρωπος επί γης;
Κι όμως!
Είναι ο ίδιος έλληνας πολίτης, που σε καιρούς κινδύνου επιδεικνύει ομοψυχία και εξαιρετικό ψυχικό σθένος.
Είναι ο ίδιος ευαισθητοποιημένος πολίτης, που προσφέρει από το υστέρημά του για την ανακούφιση αναξιοπαθούντων συνανθρώπων.
Είναι ο ίδιος, που προσφέρει πολύτιμη βοήθεια σε περιπτώσεις, που φυσικές καταστροφές έχουν πλήξει γείτονες λαούς!
Είναι ο ίδιος, που επέδειξε υποδειγματική ψυχραιμία, τάξη και λογική, όταν διεξάγονταν οι Ολυμπιακοί Αγώνες της Αθήνας, με αποτέλεσμα, όλα να λειτουργούν σαν ένα καλοκουρδισμένο ρολόι ακριβείας!
Είναι ο ίδιος πολίτης, που όταν έχει όραμα, έναν ανώτερο σκοπό, μπορεί να κάνει θαύματα!
Ποιός έχει στερήσει λοιπόν το όραμα από τον σύγχρονο Έλληνα;
Ποιός τον έχει κάνει να αισθάνεται σαν ένας άνθρωπος δίχως μέλλον;
Ποιός τον έχει οδηγήσει σε αυτήν την αυτοκαταστροφική μανία,
ώστε να συμπεριφέρεται και να λειτουργεί σαν ένας desperado μιας έρημης, καταδικασμένης, χωρίς αξιοπρέπεια, χωρίς ελπίδα ανάνηψης, χώρας;
Πολλές οι ευθύνες και προς διαφορετικές κατευθύνσεις!
Το μεγάλο μυστικό, η κύρια αιτία, είναι οπωσδήποτε η κρίσιμη γεωγραφική θέση της Ελλάδας.
Μια θέση, που πολλοί λαχταρούν να θέσουν υπό τον έλεγχό τους, ώστε να εξουσιάζουν τις οδούς και τις τύχες των τριών ηπείρων!
Μια χωροταξική θέση, που είναι συγχρόνως η ευλογία και η κατάρα μας.
Ολόκληρη η ιστορία του Ελληνικού έθνους, είναι η τρελλή κούρσα των μεγάλων δυνάμεων να αποκτήσουν πλήρη έλεγχο στην Μεσόγειο, με πρόσβαση στην Ασία και με δυνατότητα να καταστέλλουν, εν τη γενέσει τους, τα απελευθερωτικά κινήματα της Αφρικής!
Είναι τυχαίο το γεγονός, ότι οι μεγάλες δυνάμεις κρατούν την Αφρική σε κατάσταση ομηρείας, εναλλάσσοντας το ένα χουντικό καθεστώς μετά το άλλο στα πλέον πλούσια κράτη της μαύρης Ηπείρου; Φυσικά όχι!
Έτσι ελέγχεται πλήρως ο τεράστιος ορυκτός πλούτος της πιο πλούσιας ηπείρου του πλανήτη!

Επιστρέφοντας στους σύγχρονους desperados της Ελλάδας, η δραματική αλλαγή θα επέλθει, μόνον όταν αντιληφθούν/αντιληφθούμε την τεράστια δύναμή μας!
Τότε και μόνο τότε!
Μέχρι εκείνη τη στιγμή, απλά θα ζούμε σαν να μην υπάρχει αύριο!
Τραγικοί desperados σε μια κακογραμμένη τραγωδία,
χωρίς κομμό και χορικό!

Κάτια Ξ. 2008

Ο Κύκλος

Πίνακας

του

Michelangelo Merisi da Caravaggio

(Born Sept. 29, 1571, Milan or Caravaggio-Italy

Died July 18, 1610, Port’Ercole, Tuscany)

Supper at Emmaus (1601)

Oil on canvas,

Στριφογυρίζω γύρο από έναν άξονα

ΧΑΛΥΒΔΙΝΟ

χιλιάδες στροφές

εξαϋλώνομαι

εξαερώνομαι

εξατμίζομαι

πάντα με τα μάτια ορθάνοιχτα

πάντα με το μυαλό συντετριμμένο

σε έναν αέναο κύκλο

Κυκλοτερείς κινήσεις

σε ένα λαβυρινθώδη κύκλο

Ο ΚΥΚΛΟΣ δεν ξεφεύγει

ανατριχιαστικά ακριβής

αντιπαρέρχεται του φωτός

ανταμώνοντας το σκότος

Εξουθενωτικά ακριβής

ο κύκλος

εγκλωβισμένος στις μοίρες του

γεωμετρικά αδύναμος

και συγχρόνως παντοδύναμος

σφίγγοντας τον κλοιό του

γύρο από τις αιθερολάμνουσες προσδοκίες

των ατελών τεμνουσών

του μυαλού μου.

Κάτια Α.Ξ.

Μάιος 2011

Μεγάλο Σάββατο

Πίνακας του

Hans Memling

(Born c. 1430/35, Seligenstadt, near Frankfurt am Main

Died August 11, 1494, Bruges)

Triptych of the Resurrection

c. 1490

Γλυκιά θαλπωρή από τις λάμψεις των κεριών

αρώματα και μύρα στην αυλή μου

λουλούδια ανθίζουν πάλι

σαν κάθε Άνοιξη

το ρόδο με τα αγκάθια

με μάτωσε ξανά

μα η προσμονή απαλύνει τη πληγή

Ήρθες πάλι με την Άνοιξη
ω! γλυκύτατον Έαρ

περίλαμπρος μες στα λευκά σου

με της οδύνης το ανέσπερό σου φως.

ναι, ήρθες πάλι.

Κάτια Ξ.

Απρίλιος 2011

Μεγάλη Παρασκευή

Πίνακες των:

Rogier van der Weyden

(Born 1399/1400, Tournai, France

Died June 18, 1464, Brussels)

Rogier van der Weyden's masterpieces

Crucifixion Triptych (central panel)

c. 1445

 

Deposition

c. 1435

Deposition

c. 1435

(detail)

Hans Holbein the Younger

(born 1497/98, Augsburg,

Bishopric of Augsburg [Germany]

died 1543, London, England)

Hans Holbein's masterpiece

The Passion

and detail of the painting

1524-25

 

 

Hans Holbein

The Body of the Dead Christ in the Tomb

1521

Τα δάκρυα καυτά

το αίμα φρέσκο.

Μια τέτοια μέρα ο κόσμος σιωπά.

Πρέπει να σιωπά

η αναίδεια, η ψευτιά, η κολακεία, η ανοησία, η κομπορρημοσύνη

πρέπει να σιγούν οι φωνές του μίσους, οι κλαγγές του πολέμου

οι κανιβαλικές κραυγές.

Πρέπει να βουβαίνονται όσοι ουρλιάζουν

τυφλωμένοι από τον ζόφο του χρυσού

σερνάμενοι στο χώμα σαν γυμνοσάλιαγκες

για να αγγίξουν τα τριάκοντα αργύρια,

αυτό το αντίστροφο του χρόνου μονοπάτι

με τη θηλιά στο τέρμα.

Όμως κανένας δεν σιωπά.

Οι αλαλαγμοί, οι άναρθρες κραυγές

οι σκοτεινοί έμποροι στους ναούς

και στις αγορές του κόσμου

πουλούν και αγοράζουν ανθρώπινα κορμιά

ψυχές στον Άδη.

Κανένας δεν σιωπά.

Ήταν, λοιπόν, όλα εις μάτην;

Εις μάτην τα δάκρυα, το αίμα, τα καρφιά;

Εις μάτην η σφαγή των αμνών;

Είναι, λοιπόν, όλα μάταια;

Κι αυτό το ανθρωποφάγο είδος,

το "ανθρώπινο είδος"

της ανελέητης αγοραπωλησίας

αξίζει να σωθεί;

Κάτια Ξ.

Απρίλιος 2011