Showing posts with label frozen love. Show all posts
Showing posts with label frozen love. Show all posts

Thursday, October 29, 2009

Το Αίμα στο Ρόπτρο

Στα ηχεία μας σήμερα: 
Giacomo Puccini 
(22 December 1858 – 29 November 1924)

Πίνακας του 
Edvard Munch 
(12 December 1863 – 23 January 1944)







Ανοίγεις εκείνη την πόρτα τη κλειστή
γρατζουνίζοντας την με τα νύχια σου
τρυπώντας τις σάρκες σου στο γδαρμένo ξύλο
και ματώνοντας το ρόπτρο
που με τόση προσοχή κάρφωσα πριν χρόνια
επάνω στη λουστραρισμένη επιφάνειά της
Κι εγώ από το σκοτεινό δωμάτιο
κρατώντας την αναπνοή μου
σε κοιτώ και σ' αφουγκράζομαι
και τρέμω
μήπως το σκοτάδι μου
ρίξει επάνω σου απότομα την μαύρη αυλαία
και σε πετρώσει
και μείνεις μισός μέσα και μισός έξω από το δωμάτιο

Τι κρίμα! Η πόρτα κλειστή είναι γραφτό να μένει
έτσι την πέτρα σου σε χίλια δυό κομμάτια
θα χρειαστεί να σπάσω
μα θάχει μονάχα απομείνει
λίγο απ' το αίμα σου  πάνω στο ρόπτρο...
Αυτό ήσουν εσύ

Κάτια Α. 2009

Friday, June 12, 2009

The Pendulum

Στα ηχεία μας σήμερα:
Armand Amar
Les Secrets de Florence

Πίνακας του:
Jan BRUEGHEL the Elder
~Flemish painter~
(born 1568, Brussels [now in Belgium]
died Jan. 13, 1625, Antwerp)


The Sense of Hearing
1618
Oil on panel, 65 x 107 cm
Museo del Prado, Madrid

Επικίνδυνος ο εναγκαλισμός
των καλοκαιρινών κυκλώνων
Στο τρισδιάστατο μάτι του Κύκλωπα
αντανακλώνται θάλασσες
στις οποίες ακόμα δεν ταξίδεψα
στις σπηλιές πέρα απ' τα βράχια
θυσιάζονται στον Νηρέα
γλοιώδη γοργόνεια
που απώλεσαν το βάρος
των φιδίσιων βοστρύχων

Ένα σεντούκι άνοιξα εχτές
παλιό
σκονισμένο
διαβρωμένο από την λύπη

ΑΔΕΙΟ!

όχι περιεχομένου
αλλά συνειρμικών ονειρώξεων

"Κάλλιο άδειο"
μού ψιθύρισε στ' αυτί
το άλλοτε σιωπηλό εκκρεμές
πριν διαλυθεί
σε μικροσκοπικές βίδες
και ελάσματα
φανερώνοντας
την απύθμενη δίνη
του κυκλώπειου οφθαλμού

Κάτια Α. 2009



Tuesday, June 2, 2009

Ανατέλλω

Στα ηχεία μας σήμερα:
Ο violin virtuoso 
Leonid Kogan
σε θεία κλασσικά έργα
(Beethoven and Paganini)

Πίνακας του
John William Waterhouse
(6 April 1849 — 10 February 1917)

The Mermaid (1901)
Σαθρά
τα θεμέλια
κόβονται οι κολόνες
γκρεμίζεται το οικοδόμημα
βουλιάζουν οι πέτρες
στα λιμνάζοντα νερά 
του βαλτώδους υπεδάφους

Αναρωτιέμαι
δεν αναζητώ πια

Ανατέλλω
δεν ξημερώνω άλλο

Καταδύομαι
δεν βασιλεύω στην άκρη του ορίζοντα

Χρειάστηκε μεγάλη παραμυθία
ή και συντριβή
ενίοτε και σκληρή θωπεία

Χτισμένη
στα θεμέλια
ή στον πιο ψηλό πύργο

χωρίς
αλλά συχνά
με

Ανατέλλω
και καταδύομαι
χωρίς βασιλεία πια

Το βασίλεμα σκιάζει με αίμα τα βράχια
εγώ σκιάζω τις αθώες ψυχές

 Άχυρο και καρφίτσες
και μια στάλα φορμόλης


Αφήνω τα κοράκια στο έργο τους
κι εγώ επιδίδομαι στο δικό μου

Τα όρνια πάντα επεφύλασσαν 
μια χειρουργική τομή
για τα ερπετά του βάλτου.

Ανατέλλω
καθώς τα θεμέλια συντρίβονται

Σε σκιάζω απόψε
γιαυτό κρατήσου μακριά
από το σκιάχτρο

Κάτια Α. 2009

Sunday, May 31, 2009

Το σχήμα σου

Πίνακς του
Jean-Auguste-Dominique Ingres

(born August 29, 1780, Montauban, France
died January 14, 1867, Paris)


Paolo and Francesca
1819
(Oil on canvas, 480 x 390 cm
Musιe des Beaux-Arts, Angers)

Μυστηριακοί ήχοι
αντανακλούν στη παγωμένη λίμνη
λευκά
όλα λευκά
απέριττα
γαληνεμένα

Η φωνή σου
το μόνο εργαλείο που ίπταται
σαν συγχορδία μελίρρυτων ελιγμών

Κι εγώ
που πάντα απουσιάζω από το σχήμα σου
κολυμπώ στις νότες
της διακαούς επιθυμίας σου
ρευστή σταγόνα
που διαλύεται
διαταράσσοντας τους κύκλους σου
ξανά

Κάτια Α. 2009

Monday, May 18, 2009

Λυκαυγές

Πίνακας του 
Egon Schiele
(born , June 12, 1890, Tulln, near Vienna
died Oct. 31, 1918, Vienna)



Αφουγκράζομαι
τους ήχους σου
τους ψιθύρους
και τις ανάσες
το τοπίο βουλιάζει σε έναν απέραντο ωκεανό
υδάτινες οι μορφές καταλαγιάζουν πλάι μου
σέρνοντας καημούς από κουφάρια ναυαγισμένων 
κορμιών

Σαν φέξει
θα εξατμιστούμε σαν το τραγούδι των σειρήνων
με μια λάμψη που θα διαρκέσει 
όσο η διαστολή της χρυσής ίριδας
του οργασμικού μας λυκαυγούς

Κάτια Α. 2009

Sunday, April 26, 2009

Edward Burne-Jones

Στα ηχεία μας σήμερα:
Medieval and Renaissance music

Sir Edward Coley Burne-Jones

(born Aug. 28, 1833, Birmingham, Eng.
died June 17, 1898, London)





O Burne-Jones, ένας από τους σημαντικότερους προ-ραφαηλίτες, σπούδασε στο Exeter College, στην Οξφόρδη. Υπήρξε στενός φίλος και συνεργάτης του William Morris, ο οποίος ήταν ποιητής, σχεδιαστής και δημιουργός του κινήματος Arts and Crafts.
Στην μετέπειτα πορεία του γνωρίζεται και γίνεται μαθητής -κατά κάποιον τρόπο- του Dante Gabriel Rossetti, ο οποίος υπήρξε καταλυτικός για την εξέλιξή του στη ζωγραφική!
Τα έργα του έχουν δυνατές επιρροές από τους ζωγράφους του 15ου αι. και συγκεκριμένα από τους Sandro Botticelli και Filippino Lippi.

Τα κυρίαρχα στοιχεία της τέχνης του είναι οι ονειροπόλες μορφές, ο μυστικισμός, οι συμβολικές αναφορές, τα ζωντανά-δυνατά χρώματα, παρ' όλο που λείπει η ποικιλία, ενώ άντλησε τα θέματα του από τον κόσμο των ιπποτών του μεσαίωνα και τους μύθους και θρύλους της Αγγλίας.
Με την πάροδο τους χρόνου, στα πιο ώριμα έργα του, αναπτύσσει ένα έντονα μαννεριστικό ύφος, με μουντά, βαριά χρώματα και γυμνές φιγούρες, γεμάτες πλαστικότητα και εσωτερικό φως!
Ο κόσμος τον οποίον περίτεχνα υφαίνει, αποπνέει ρομαντισμό και μελαγχολία.
Η φύση στη ζωγραφική του, είναι ζωντανός οργανισμός, άλλοτε απειλητική, όπως στο έργο The Briar Wood, 1870-90, (ένα από τα έργα του της σειράς Briar Rose, τα οποία είναι εμπνευσμένα από τον θρύλο της Ωραίας Κοιμωμένης)
και άλλοτε προστατευτική σύμμαχος, όπως στον πίνακα The Beguiling of Merlin, 1873.

Ο Edward Burne-Jones, εκτός από την ζωγραφική, διακρίθηκε στην τέχνη του Βιτράιγ (stained glass), δημιουργώντας υποβλητικά, θρησκευτικά έργα.



Christ Church Oxford
Faith Hope and Charity



Christ Church Oxford
The Vyner Memorial Window



Nativity scene in St Mary's Church



Trinity-Nativity-detail


Οι εκθέσεις του από το 1885 έως το 1890, γνώρισαν θριαμβευτική επιτυχία.
Για την μεγάλη συμβολή του στην εξέλιξη της ζωγραφικής, και θεωρούμενος ένας από τους σημαντικότερους Άγγλους ζωγράφους, πήρε τον τίτλο του Βαρώνου το 1894.

Παραθέτω πρώτον, ένα από τους πιο αγαπημένους μου πίνακες
του Burne-Jones:



The Perseus Series: The Doom Fulfilled


Απολαύστε μερικούς από τους πίνακές του:

The Madness Of Sir Tristram


Clara von Bork


Sidonia von Bork


King Cophetua and the Beggar Maid


The Beguiling of Merlin


The Baleful Head


Song of Love


Love among the ruins


The Lament


The Garden of Pan


The Tree of Forgiveness


The Golden Stairs


Pygmalion and the Image: The Heart Desires


Pygmalion and the Image: The Hand Refrains


Pygmalion and the Image: The Godhead Fires


Pygmalion and the Image: The Soul Attains



Pan and Psyche


The Legend of Briar Rose

The Briar Wood


The Council Chamber Buscot Park


The Rose Bower


Last Sleep of Arthur in Avalon


Last Sleep of Arthur in Avalon (Detail)


The Heart of the Rose


Psyche's Wedding


Annunciation

Sunday, March 30, 2008

Ψάξε με...

Στα ηχεία μας σήμερα:
Dali's Car - His Box
Clan Of Xymox - A million Things
Radiohead - Climbing Up The Walls

Πίνακας
του
Jean-Baptiste Mallet
(French artist,
born 1795 - died 1835)


Gothic Bathroom

Βυθίζω τις σάρκες μου
όλο και πιο βαθιά
στα κύτταρά σου

λιώνει ως κι ο τελευταίος
αντιπερισπασμός

λυγίζει ακόμα και
η σιδερόφρακτη αντίσταση

Ψάξε με
και πάρε με μαζί σου
ψάξε με και αντιμετώπισέ με
ψάξε με και νίκησέ με

Θέλω να ηττηθώ
μονάχα από σένα

Ψάξε με

Λ. K. 2008

Monday, March 24, 2008

Να Πω Το Σ' Αγαπώ...

Στα ηχεία μας σήμερα:
ΕΠΕΣΤΡΕΦΕ

(Θάνος Μικρούτσικος

Τραγούδι: Κώστας Θωμαΐδης)

και

LoverMan
(Nick (fucking exploding) Cave)


Πίνακας
του

Νίκου Χατζηκυριάκου-Γκίκα
(February 26, 1906 – September 3, 1994)





Ο γλυκός μου Αntoine,με έχει προσκαλέσει
(εδώ και πολύ καιρό!)
να πω το Σ' ΑΓΑΠΩ, με ένα ποίημα,
με ένα τραγούδι...


ΕΠΕΣΤΡΕΦΕ,
λοιπόν...


Επέστρεφε συχνά και παίρνε με,
αγαπημένη αίσθησις επέστρεφε και παίρνε με—
όταν ξυπνά του σώματος η μνήμη,
κ’ επιθυμία παληά ξαναπερνά στο αίμα·
όταν τα χείλη και το δέρμα ενθυμούνται,
κ’ αισθάνονται τα χέρια σαν ν’ αγγίζουν πάλι.


Επέστρεφε συχνά και παίρνε με την νύχτα,
όταν τα χείλη και το δέρμα ενθυμούνται...


Κ. Π. Καβάφης


Επέστρεφε, λοιπόν...
Επέστρεφε...
Και παίρνε με...

Αν θέλουν, ας πουν, πόσο αγαπούν,
μ' ένα ποίημα/τραγούδι
οι αγαπημένοι:

Μιχαήλ,
Ηλίας,
Δημήτριος,
Λου,
The wrong guy...

Kissing you...missing you...

Sunday, February 17, 2008

Χιονισμένες Φωτογραφίες



Τραβηγμένες πριν από λίγη ώρα,
σε πάρκο της περιοχής μου,
κάπου Βόρεια...






Frozen Kisses

Πίνακας
του

Nicolas Poussin
( born June 1594, Les Andelys, Normandy [now France]
died November 19, 1665, Rome, Papal States [now Italy]
( Winter )

Στα ηχεία μας σήμερα:
String quartet No 3
Adagio - attacca; Moderato - Adagio
του
Dmitri Shostakovich
(1906-1975)

Winter

Φίλα τα παγωμένα χείλη μου
να τα ζεστάνεις
μόλις γύρισα από τη λευκή χώρα
όπου τα πλάσματα ντύνονται στο χιόνι
και χορεύουν τρελά τα μεσάνυχτα

Κράτα τα ξυλιασμένα χέρια μου
να τα θερμάνεις με τη καυτή ανάσα σου
θα φύγω πάλι
θα ταξιδέψω ανάμεσα στα κίτρινα φύλλα
και πλάι στα αφρισμένα ποτάμια
ο άνεμος θα λυσσομανάει στα μαλλιά μου
και στις ξερές λεύκες
θα ξεριζώσει κάθε φύλλο από τα φτωχά δέντρα
και θα ξεφτίσει την κάπα μου

Δώσε μου φιλιά πολλά
λαίμαργη είμαι
για τα παγωμένα φιλιά σου
για τα κρυσταλλωμένα χείλη σου

Το χιόνι πέφτει απαλά
σαν τρυφερό υφάδι
σε λίγο θα μάς σκεπάσει
κι εμείς
παγωμένα φιλιά
θα δαγκώνουμε
ο ένας στα χείλη του άλλου
μέσ' στην κατάλευκη νύχτα

Lucy 2008